Ուղեցույց․ ի՞նչ է տալիս Հայաստանին շուկայական տնտեսության ամերիկյան կարգավիճակը
ԵՐԵՎԱՆ, 24 հուլիսի․/ԱՌԿԱ/․ Հայաստանը ձգտում է, որ ԱՄՆ առևտրի նախարարությունը չեղարկի հանրապետության դասակարգումը որպես ոչ շուկայական տնտեսություն ունեցող երկիր՝ ամերիկյան հակադեմպինգային և փոխհատուցման օրենսդրության նպատակների համար, և ճանաչի այն որպես շուկայական տնտեսություն:
Այս հարցը հուլիսի 23-ին քննարկվել է ՀՀ էկոնոմիկայի նախարար Գևորգ Պապոյանի, ՀՀ-ում ԱՄՆ գործերի ժամանակավոր հավատարմատար Դեյվիդ Ալենի և ԱՄՆ դեսպանատան տնտեսական և առևտրային բաժնի ղեկավար Էդվարդ Այկլերի հանդիպման ժամանակ։ Որոշում դեռևս չի ընդունվել, սակայն Հայաստանի կարգավիճակի պաշտոնական վերանայման գործընթացը շարունակվում է:
«ԱՌԿԱ» գործակալությունը պարզաբանում է, թե ինչ է նշանակում «Շուկայական տնտեսության կարգավիճակ» (Market Economy Status), ինչու է Հայաստանը մինչ օրս ԱՄՆ-ում համարվում ոչ շուկայական տնտեսություն, և ինչ կարող է փոխվել վերանայումից հետո:
Ի՞նչ է շուկայական տնտեսության կարգավիճակը
Ամերիկյան առևտրային իրավունքում երկիրը համարվում է շուկայական, եթե նրա տնտեսությունում գները և արտադրական ծախսերը հիմնականում ձևավորվում են շուկայական մեխանիզմներով և կարող են օգտագործվել առևտրային հետաքննությունների ժամանակ՝ որպես ապրանքների արժեքի որոշման հուսալի բազա:
Ոչ շուկայական տնտեսություն ունեցող երկիրը (Non-Market Economy կամ NME) սահմանվում է որպես պետություն, որտեղ, ամերիկյան իշխանությունների գնահատմամբ, գների և ծախսերի ձևավորման սկզբունքները թույլ չեն տալիս ներքին գները համարել ապրանքների արդարացի արժեքի արժանահավատ արտացոլում:
Սա հատուկ իրավական դասակարգում է, որը ԱՄՆ առևտրի նախարարությունը կիրառում է հակադեմպինգային և փոխհատուցման միջոցների մասին ամերիկյան օրենսդրության շրջանակում: Դրա հիմնական գործնական նշանակությունը կապված է հակադեմպինգային հաշվարկների հետ:
Կարգավիճակը միջազգային հանրության կողմից երկրի տնտեսության ընդհանուր գնահատական չէ և չի որոշում նրա դիրքը Առևտրի համաշխարհային կազմակերպությունում կամ այլ միջազգային կառույցներում:
Ինչո՞ւ է Հայաստանը մինչ օրս համարվում ոչ շուկայական տնտեսություն
Հայաստանի շուկայական կարգավիճակը մեծապես ԽՍՀՄ փլուզման ժառանգությունն է: 1992 թվականին ԱՄՆ առևտրի նախարարությունը Խորհրդային Միության նկատմամբ գործող ոչ շուկայական տնտեսության դասակարգումը տարածեց մի շարք նախկին միութենական հանրապետությունների, այդ թվում՝ Հայաստանի վրա:
Ամերիկյան օրենսդրության համաձայն՝ նման որոշումն ուժի մեջ է մնում այնքան ժամանակ, քանի դեռ ԱՄՆ առևտրի նախարարությունը պաշտոնապես չի չեղարկել այն հատուկ վերանայման արդյունքներով:
Այսպիսով, ներկայիս կարգավիճակը չի նշանակում, որ ԱՄՆ-ն ամեն տարի նորից է ճանաչում Հայաստանի տնտեսությունը ոչ շուկայական: Այն շարունակում է գործել ավտոմատ կերպով, քանի որ դրա չեղարկման ձևական ընթացակարգը դեռևս ավարտված չէ:
2026 թվականի հուլիսի 24-ի դրությամբ Հայաստանը մնում է ոչ շուկայական տնտեսություն ունեցող երկրների պաշտոնական ցանկում, որը վարում է ԱՄՆ առևտրի նախարարությունը:
Ինչո՞ւ է այս կարգավիճակը կարևոր հակադեմպինգային հետաքննությունների ժամանակ
Հակադեմպինգային հետաքննություն անցկացվում է այն ժամանակ, երբ կասկածներ են առաջանում, որ օտարերկրյա ապրանքը ԱՄՆ-ում վաճառվում է իր նորմալ արժեքից ավելի էժան և դրանով իսկ վնաս է հասցնում կամ կարող է վնաս հասցնել ամերիկյան արտադրողներին:
Հնարավոր դեմպինգը որոշելու համար ԱՄՆ առևտրի նախարարությունը համեմատում է ապրանքի արտահանման գինը նրա նորմալ արժեքի հետ:
Շուկայական տնտեսության նկատմամբ նորմալ արժեքը, որպես կանոն, որոշվում է արտահանող երկրի ներքին շուկայում համանման արտադրանքի գնով: Եթե համապատասխան ներքին վաճառքները բավարար չեն, կարող են օգտագործվել վաճառքները երրորդ երկրներում կամ ընկերության արտադրական տվյալների վրա հիմնված հաշվարկային արժեքը:
Եթե երկիրը համարվում է ոչ շուկայական, և եղած տեղեկատվությունը թույլ չի տալիս կիրառել սովորական մեթոդաբանությունը, ԱՄՆ առևտրի նախարարությունը կարող է հաշվարկել ապրանքի արժեքը արտադրության գործոնների հիման վրա՝ հումք, էներգիա, աշխատուժ և այլ ռեսուրսներ, որոնք գնահատվում են մեկ այլ՝ շուկայական տնտեսության գներով:
Նման երկիրը կոչվում է սուրոգատային: Այն պետք է գտնվի տնտեսական զարգացման համադրելի մակարդակի վրա և լինի համանման կամ համադրելի արտադրանքի զգալի արտադրող:
Ինչո՞ւ այլ երկրի տվյալների օգտագործումը կարող է խնդիր լինել
Էլեկտրաէներգիայի, հումքի, աշխատանքի, տրանսպորտի և այլ ռեսուրսների արժեքը սուրոգատային երկրում կարող է նկատելիորեն տարբերվել Հայաստանում ձեռնարկության իրական ծախսերից:
Արդյունքում ամերիկյան կողմից հաշվարկված արտադրանքի արժեքը կարող է չհամընկնել հայկական արտադրողի փաստացի ինքնարժեքի հետ: Դա կարող է ազդել որոշվող հակադեմպինգային մարժայի և համապատասխան մաքսատուրքի չափի վրա:
Շուկայական տնտեսության կարգավիճակ ստանալը կնշանակեր հրաժարում հատուկ սուրոգատային մեթոդաբանությունից, որը կիրառվում է Հայաստանի նկատմամբ՝ որպես ոչ շուկայական տնտեսության:
Ընդ որում, կարգավիճակը չի երաշխավորում, որ հայկական ընկերության կողմից ներկայացված բոլոր գներն ու ծախսերը ավտոմատ կերպով կընդունվեն: Տվյալները պետք է համապատասխանեն ամերիկյան օրենսդրության պահանջներին, հաստատված լինեն փաստաթղթերով և անցնեն ստուգում ԱՄՆ առևտրի նախարարության կողմից։
Ի՞նչ կփոխվի գործնականում հայ արտահանողների համար
Հայաստանը շուկայական տնտեսություն ճանաչելուց հետո հայկական ապրանքների նկատմամբ հնարավոր հակադեմպինգային հետաքննությունները կանցկացվեն սովորական կանոններով, որոնք ԱՄՆ-ն կիրառում է շուկայական տնտեսությունների նկատմամբ:
Անհրաժեշտ պայմանների առկայության դեպքում ապրանքի նորմալ արժեքը կկարողանա որոշվել հայկական շուկայում գների կամ հենց արտադրողի հաստատված տվյալների հիման վրա: Հատուկ մեթոդաբանությունը, որի դեպքում արտադրության գործոնների արժեքը հաշվարկվում է սուրոգատային երկրի տվյալներով, չի կիրառվի:
Դա թույլ կտա.
- ավելի սերտորեն կապել հակադեմպինգային հաշվարկները բուն Հայաստանի գների և տնտեսական պայմանների հետ.
- նվազեցնել արդյունքի կախվածությունը ընտրված երրորդ երկրում ռեսուրսների արժեքից.
- բացառել սուրոգատային երկրի տվյալների օգտագործմամբ արտադրության գործոնները գնահատելու անհրաժեշտությունը.
- բարձրացնել պայմանների կանխատեսելիությունն ամերիկյան շուկայում աշխատող կամ աշխատել ծրագրող հայ արտադրողների համար:
Ամենամեծ նշանակությունը կարգավիճակն ունի արդյունաբերական ձեռնարկությունների և այն արտադրանքի արտահանողների համար, որը պոտենցիալ կարող է դառնալ ԱՄՆ-ում հակադեմպինգային հետաքննության առարկա:
Սակայն շուկայական մեթոդաբանությանն անցնելը պարտադիր չէ, որ հանգեցնի ավելի ցածր հակադեմպինգային մարժայի: Յուրաքանչյուր հետաքննության ելքը կախված կլինի ներքին և արտահանման գներից, վաճառքի կառուցվածքից, արտադրական ծախսերից, ներկայացված փաստաթղթերի որակից և կոնկրետ գործի այլ հանգամանքներից:
Արդյո՞ք կարգավիճակը նշանակում է մաքսատուրքերի ավտոմատ նվազեցում
Ո՛չ:
Շուկայական տնտեսության կարգավիճակը.
- չի չեղարկում սովորական մաքսային սակագները
- ազատ առևտրի համաձայնագիր չէ
- հայկական ապրանքներին չի տրամադրում անմաքս մուտք ԱՄՆ շուկա
- չի բացառում հակադեմպինգային և փոխհատուցման հետաքննությունների անցկացումը
- չի երաշխավորում հակադեմպինգային մաքսատուրքերի սահմանումից հրաժարում.
- ավտոմատ կերպով չի չեղարկում արդեն գործող առևտրային միջոցները.
- չի երաշխավորում դեպի ԱՄՆ հայկական արտահանման աճ:
Ամերիկյան մարմինները նախկինի պես կկարողանան հակադեմպինգային մաքսատուրքեր սահմանել, եթե պարզեն, որ հայկական արտադրանքն ԱՄՆ-ում վաճառվում է իր նորմալ արժեքից ավելի էժան և վնաս է պատճառում ամերիկյան ոլորտին:
Փոխվում է ոչ թե պաշտպանական միջոցներ կիրառելու ԱՄՆ–ի իրավունքը, այլ ապրանքի նորմալ արժեքի որոշման մեթոդաբանությունը:
Կարո՞ղ է կարգավիճակը բարելավել ներդրումային միջավայրը
Շուկայական տնտեսության կարգավիճակն ուղղակի ներդրումային արտոնություններ չի տրամադրում: Այն չի տալիս հասանելիություն հատուկ ֆինանսավորման, պետական երաշխիքների կամ հարկային արտոնությունների նկատմամբ։
Հայաստանի էկոնոմիկայի նախարարության գնահատմամբ՝ կարգավիճակի ստացումը կարող է լրացուցիչ դրական ազդակ դառնալ բիզնեսի և օտարերկրյա ներդրողների համար:
Նման որոշումը կնշանակի, որ ԱՄՆ առևտրի նախարարությունը ճանաչում է Հայաստանում գների, աշխատավարձերի, ներդրումների ձևավորման և ռեսուրսների բաշխման մեխանիզմների բավարար շուկայական լինելը:
Սակայն հնարավոր հեղինակային էֆեկտը չպետք է գերագնահատել: Ներդրումային որոշումները կախված են նաև սեփականության պաշտպանությունից, դատական համակարգի աշխատանքից, մրցակցության մակարդակից, հարկային քաղաքականությունից, ենթակառուցվածքից, շուկայի չափերից և աշխարհաքաղաքական ռիսկերից: Ուստի կարգավիճակն ինքնին չի երաշխավորում օտարերկրյա ներդրումների ավելացում:
Ի՞նչ չափանիշներով է ԱՄՆ-ն գնահատում երկիրը
- Ամե ազգային արժույթի փոխարկելիության աստիճանը
- աշխատողների և գործատուների միջև բանակցություններում աշխատավարձերի ձևավորման ազատության աստիճանը
- համատեղ ձեռնարկությունների ստեղծման և այլ օտարերկրյա ներդրումների իրականացման հնարավորությունը
- Արտադրական միջոցների նկատմամբ պետական սեփականության կամ վերահսկողության աստիճանը
- ռեսուրսների բաշխման, գների և ձեռնարկությունների արտադրական որոշումների նկատմամբ պետական վերահսկողության աստիճանը
- այլ գործոններ, որոնք ԱՄՆ առևտրի նախարարությունը կհամարի էական:
Օրենսդրությունը չի սահմանում ավտոմատ միավորային թեստ: Առևտրի նախարարությունը վերլուծում է տնտեսական պայմանների համակցությունը և ինքնուրույն կայացնում վերջնական որոշումը:
Ո՞ր փուլում է գտնվում գործընթացը
Հայաստանն իր կարգավիճակի վերանայման պաշտոնական հարցում է ուղարկել 2023 թվականի դեկտեմբերի 21-ին:
Դրա հիման վրա 2024 թվականի փետրվարի 13-ին ԱՄՆ առևտրի նախարարությունը սկսել է փոխված հանգամանքների հատուկ վերանայում: Ինչպես հայտնում է Հայաստանի էկոնոմիկայի նախարարությունը, 2024 թվականի ապրիլի 5-ին ամերիկյան կողմին է ներկայացվել ծավալուն զեկույց: Հետագայում Հայաստանը նաև ուղարկել է լրացուցիչ պարզաբանումներ և հիմնավորումներ՝ ի պատասխան ստացված նկատառումների:
Գործընթացը մնում է չավարտված: ԱՄՆ առևտրի նախարարության պաշտոնական ցանկում Հայաստանը նախկինի պես հաշվառված է որպես ոչ շուկայական տնտեսություն ունեցող երկիր, ընդ որում նշված է նաև, որ Հայաստանի կառավարությունն ուղարկել է կարգավիճակի վերանայման հարցում:
Հարցի քննարկումը Գևորգ Պապոյանի և Դևիդ Ալենի հանդիպմանը 2026 թվականի հուլիսի 23-ին հաստատում է, որ գործընթացը շարունակում է գտնվել հայ-ամերիկյան տնտեսական օրակարգում: Սակայն Հայաստանը որպես շուկայական տնտեսություն ճանաչելու պաշտոնական որոշումը դեռևս ընդունված չէ:
Գլխավորը
Ամերիկյան Market Economy Status-ն առևտրային արտոնությունների փաթեթ չէ և դեպի ԱՄՆ շուկա հայկական ապրանքների ավտոմատ անցագիր չէ:
Դրա հիմնական գործնական նշանակությունը հնարավոր հակադեմպինգային հաշվարկների մեթոդաբանության փոփոխությունն է: Հայաստանը շուկայական տնտեսություն ճանաչելուց հետո ԱՄՆ առևտրի նախարարությունը կդադարի նրա նկատմամբ կիրառել հատուկ սուրոգատային մեթոդաբանությունը և հայկական ապրանքները կդիտարկի շուկայական տնտեսությունների համար գործող կանոններով:
Դա կարող է հայ արտահանողների համար հակադեմպինգային հաշվարկների մեթոդաբանությունը դարձնել ավելի ուղղակիորեն կապված Հայաստանում փաստացի գների և արտադրության պայմանների հետ: Սակայն կարգավիճակը չի երաշխավորում մաքսատուրքերի նվազեցում, արտահանման աճ կամ օտարերկրյա ներդրումների ավելացում:
